Łysienie bliznowaciejące

Łysienie bliznowaciejące to rodzaj łysienia, w którym dochodzi do trwałego uszkodzenia mieszków włosowych i zastąpienia ich tkanką bliznowatą. W obszarach objętych zmianami włosy przestają odrastać, dlatego utrata owłosienia ma charakter nieodwracalny.

Przyczyną łysienia bliznowaciejącego mogą być przewlekłe stany zapalne, choroby autoimmunologiczne, infekcje lub urazy skóry głowy. W zależności od rodzaju schorzenia zmiany mogą pojawiać się miejscowo lub obejmować większe obszary skóry głowy.

Objawy często obejmują stopniowe przerzedzenie włosów, zwiększone wypadanie, zaczerwienienie skóry głowy, świąd lub pieczenie. W niektórych przypadkach można zaobserwować również zmiany w obrębie ujść mieszków włosowych, które wskazują na postępujący proces bliznowacenia.

Leczenie łysienia bliznowaciejącego koncentruje się przede wszystkim na zatrzymaniu aktywnego procesu chorobowego i ograniczeniu dalszego uszkodzenia mieszków włosowych. Ze względu na trwały charakter zmian kluczowe znaczenie ma szybka diagnostyka oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania na możliwie wczesnym etapie.

Rozpoznanie łysienia bliznowaciejącego wymaga dokładnej oceny skóry głowy, w tym badania trychologicznego. Pozwala ono określić charakter zmian i dobrać dalsze postępowanie odpowiednie do przyczyny problemu.